Archive for August, 2006

Repertoire Dinner 2006

Wednesday, August 30th, 2006

Tonight, we stake our claim

in the kitchen,

as with our hands,

the plates we sculpt

Into their flowering.

Shroud the scallop with aspic –

a sheath of tender glass

over a mound

of white,

a basil inlayed within.

Drop a shave of iced spirit

onto itself—

a fragrant river

where swim bay leaves,

peppercorns, citron rinds

sitting

on crystal.

Bathe the grapes

in Campari,

glaze them with a sea

of wine,

ruby-red,

hot,

sticky,

fruity.

Sear the tuna

hot

hot

hot

Let the mustard seep in.

Dribble a duo

of blackcurrant vinaigrette –

biting, acerbic –

and eucalyptus oil,

a cool breeze

In the tongue.

Split open the vanilla pod

scrape it with

the chafing of its skin.

sprinkle over crème anglaise,

let shiver and frost,

cream, dream

In languor

in an electric carousel.

Swish demiglace ‘round

smoking pigeon legs

sitting on a velvet

of foie gras

reserved for tongues

and bellies

we deem

as royalty.

Let us then

sprinkle into the night

a bounty of flavors

textures

scents

ethereal.

Our aprons soiled

Before plates –

our empty canvass-

We claim the kitchen

And the night

as ours.

Pagluha mula sa Taste of LA

Tuesday, August 29th, 2006

Pumapatak ang mga luha ko

sa mga maling lugar:

Sa lamesang kahoy –

sinisipsip ng mga siwang

na iniluwal ng panahon,

lumalagkit sa barnis

na pumapailalim sa

mga bulaklak

ng talabang kumikiliti

sa aming mga dila at tiyan,

sabay sa nangingibabaw

na ngiti at hagalpakan

sa dilim.

Sa dalawang puting kandilang

tahimik na nagluluksa

sa kanilang malamlam na sinag,

binabalutan

ng kanilang mga pagal na luha

mula sa nauupos

nilang kamulatan.

Sa basong

puno ng tubig na

pinagpapawisan sa ginaw,

idinuduyan

ang yelong

tahimik na pinapakiramdaman

ang marahan nitong

pagkagunaw.

Sa hawakan ng aking payong

na handang maligo’t

sagkaan ako

mula sa ulang

dumating ng walang abog –

balag ng bawat daliring

idinudulas,

kinakalas

ng grasang

dala ng sampatak

na luha.

Sa tubig

na dinidilaan

ang hubad na daliri

ng aking talampakan,

dumadaloy sa kalsada

papunta sa mga eskinitang

walang patutunguhan.

Sa hagdan ng bus

na malaon nang

nabubugbog sa mga apak

ng mga naghihingalong

mapuputik na swelas,

bumabati’t nagpapaalam

Sa mga labas-masok

na kaluluwa.

Sa sandaang piso

sa aking bulsa

na nilukot

ng mga kinuyom

na pawisang palad,

pamasaheng

nagdadala sa akin

patungo

sa nahihimlay kong unan—

nagmamantsa’t

nag-iiwan

ng mapa

ng naging pag-iibigan

nating dalawa.